به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «پیام راسک» به نقل از عصر هامون سید رضا حسینی بیان کرد: من متولد شهرستان مرزی مهرستان در سیستان و بلوچستان هستم؛ منطقهای که همواره با کمبود امکانات، محرومیتهای آموزشی و دشواریهای معیشتی شناخته میشود، اما در دل همین محدودیتها، انسانهایی پرورش پیدا میکنند که اگر فرصت و میدان داشته باشند، میتوانند در سطح ملی و حتی جهانی بدرخشند. من نیز یکی از همان فرزندان این دیار هستم که مسیر زندگیام از روستاهای کمبرخوردار مهرستان آغاز شد و امروز به آبهای آزاد و اقیانوسهای جهان رسیده است.
وی افزود: من از تبار سادات اهل سنت و در خانوادهای مذهبی و سادهزیست رشد کردم. شرایط زندگی ما چندان آسان نبود؛ امکانات آموزشی محدود، فاصله زیاد روستا تا مراکز شهری و کمبود زیرساختها، بخشی از واقعیت روزمره زندگی ما بود. با این حال، از همان دوران کودکی و تحصیل در دبستان، علاقه شدیدی به درس خواندن داشتم و خانوادهام با وجود همه سختیها، همواره مشوق من بودند. لطف خداوند، تلاش شخصی و دعای پدر و مادر باعث شد در تمام مقاطع تحصیلی، از دبستان تا دبیرستان، شاگرد اول باشم.
روایت صبر، ایمان و فتح دریاها
این افسر ناوبری شرکت ملی نفتکش ایران ادامه داد: یکی از چالشهای مهم دوران نوجوانی من، نبود دبیرستان نمونه در شهرستان مهرستان بود. برای ادامه تحصیل در مقطع متوسطه ناچار شدم راهی دبیرستان نمونه شهید مطهری سراوان شوم. این موضوع بهمعنای دوری از خانواده، تحمل سختی رفتوآمد و سازگاری با شرایط جدید بود، اما باور داشتم که برای رسیدن به هدف، باید سختیها را پذیرفت. همان سالها بود که فهمیدم مسیر موفقیت از دل صبر و تلاش میگذرد، نه از راههای هموار.
حسینی گفت: ثمره آن تلاشها، قبولی در آزمون سراسری و ورود به رشته مهندسی کشتی شد. از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷ بهصورت بورسیه شرکت نفت، در رشته مهندسی کشتی (ناوبری و عرشه) در دانشگاه دریانوردی چابهار تحصیل کردم. تحصیل در این رشته، دریچهای تازه به دنیای دریا، ناوبری و مسئولیتهای سنگین دریایی برای من گشود. همزمان با دوران دانشجویی، وارد عرصه کار حرفهای شدم و آموختم که علم و عمل باید در کنار هم باشند تا انسان بتواند مفید واقع شود.
پرچم ایران بر عرشه نفتکش؛ افتخار جوان بلوچ در آبهای آزاد
وی تصریح کرد: امروز افتخار دارم که بهعنوان افسر دوم ناوبری و مهندس عرشه در شرکت ملی نفتکش ایران خدمت میکنم. حضور در آبهای آزاد و اقیانوسها، مسئولیتی بزرگ و در عین حال افتخاری ارزشمند است؛ چرا که نمایندگی نام ایران و بهویژه دیار بلوچستان را بر عهده دارم. هر بار که پرچم کشورم را بر عرشه کشتی میبینم، به یاد روزهای سخت کودکی و نوجوانیام در مهرستان میافتم و با خود میگویم که هیچ محدودیتی نمیتواند مانع پیشرفت انسان با اراده شود.
این نخبه بلوچ خاطرنشان کرد: من فرزند بخش بیرک شهرستان مهرستان هستم؛ روستای مادریام پُرتآباد و روستای پدریام گرسامان است. شاید این روستاها روی نقشه کشور چندان شناختهشده نباشند، اما باور دارم که ظرفیت انسانی بزرگی در دل آنها نهفته است. موفقیت من متعلق به خودم نیست، بلکه متعلق به همه جوانان بلوچستان است که در شرایط مشابه زندگی میکنند و به آیندهای بهتر امید دارند.
حسینی در پایان تأکید کرد: پیام من به جوانان مناطق کمبرخوردار این است که هرگز خودتان را دستکم نگیرید. مسیر پیشرفت ممکن است طولانی و پرسنگلاخ باشد، اما با ایمان، تلاش مستمر و خودباوری میتوان از دل محرومیتها به جایگاههای بزرگ رسید. امیدوارم روایت زندگی من، انگیزهای باشد برای نسل جوان تا با وجود همه محدودیتها، رؤیاهایشان را دنبال کنند و برای سربلندی ایران اسلامی گام بردارند.
انتهای خبر/
