به گزارش پایگاه خبری تحلیلی« پیام راسک» به نقل از عصر هامون عرفان عبدالهی، بیان کرد: امروز در نقطهای قرار داریم که هوش مصنوعی نه یک قابلیت اضافی، بلکه قلب عملکرد سیستمها شده است. برنامهای که هوش یادگیرنده نداشته باشد، دیگر برای کاربران جذاب نیست و نمیتواند پاسخگوی نیازهای امروزی باشد.
وی افزود: استفاده از هوش مصنوعی در زندگی روزمره بهسرعت در حال گسترش است و بهتدریج همه حوزهها از سلامت و آموزش گرفته تا تجارت و فرهنگ را را دربر میگیرد.
عبداللهی مطرح کرد: فناوری به سمتی میرود که دستیارهای دیجیتال تنها نقش ثبت اطلاعات را ندارند، بلکه قادرند وضعیت روحی کاربر را تشخیص دهند و متناسب با احساس او واکنش نشان دهند.
وی رشد سریع مدلهای یادگیری عمیق را عامل اصلی این تحول دانست و تصریح کرد: بسیاری از شرکتهای نرمافزاری تمرکز خود را از طراحی کلاسیک به ساخت سامانههایی معطوف کردهاند که رفتار کاربر را میفهمند و بهصورت پویا واکنش نشان میدهند. دیگر هدف صرفاً نوشتن کد نیست؛ هدف، خلق موجودی دیجیتال است که یاد میگیرد، احساس کاربر را درک میکند و پاسخ هوشمند میدهد.
لزوم مسئولیت اجتماعی در عصر دیجیتال
برنامهنویس سیستم اندروید تصریح کرد: هوش مصنوعی به زبان ساده یعنی توانایی اندیشیدن در ماشین؛ فناوریای که میکوشد به سیستمها قدرت تصمیم و یادگیری بدهد، بیآنکه دل داشته باشند. این عصر تازه زمانی انسانی میماند که عقلِ ماشین در خدمت وجدانِ بشر بماند، نه بر او مسلط شود.
وی بیان کرد: جامعه باید بیدار باشد. ما عادت کردهایم فقط مصرفکننده فناوری باشیم، نه ناظر اخلاق آن. آگاهی رسانهای، یعنی بفهمیم هر کلیک ما، هر داده ما، ارزشی اخلاقی دارد. مسئولیت اجتماعی در عصر دیجیتال یعنی مراقبت از حقیقت، نه فقط حفاظت از حساب کاربری. ضرورت بازنگری جدی در نوع مواجهه جامعه با هوش مصنوعی است. فناوری هوشمند، اگرچه ظرفیتهای چشمگیری برای بهبود کیفیت زندگی، سرعتبخشی به خدمات و تسهیل تصمیمگیری دارد، اما در صورت فقدان نظارت و آگاهی عمومی، میتواند به ابزاری برای تضعیف مسئولیت انسانی و استقلال فردی تبدیل شود.
عبدالهی در پایان تأکید کرد: این دگرگونی، مرحلهای تازه در فهم فناوری است و جوامع باید با رویکردی هوشمندانه و اخلاقمحور به استقبال آن بروند تا از فرصتهای بزرگ پیش رو بهرهمند شوند.
انتهای خبر/
