به گزارش پایگاه خبری تحلیلی« پیام راسک »به نقل از عصر هامون اشکان اژدری، بیان کرد: چالش تأمین خوراک، یکی از موانع جدی پیش روی توسعه صنعت پرورش میگو در سیستان و بلوچستان است.
وی افزود: در حال حاضر، استان ما فاقد کارخانههای تولید خوراک آبزیان در مقیاس صنعتی و استاندارد است. این کمبود، ما را مجبور به وابستگی به تأمین خوراک از استانهای دیگر و عمدتاً استانهای مرکزی یا استانهای غیرساحلی و استان هرمزگان میکند و این وابستگی، به دلیل مسافت طولانی، هزینههای حملونقل را به شدت افزایش میدهد.
اژدری تصریح کرد: برآورد ما این است که قیمت تمام شده خوراک برای پرورشدهندگان میگو در سیستان و بلوچستان، حداقل یک هزار تومان (و در برخی موارد بیشتر) در هر کیلوگرم، بیشتر از هزینهای است که پرورشدهندگان در استانهای بوشهر و هرمزگان متحمل میشوند.
وی بیان کرد: اختلاف قیمت، توان رقابتی محصولات تولیدی ما را به شدت کاهش میدهد و سودآوری مزارع را تحت تأثیر قرار میدهد. علاوه بر افزایش هزینه، کیفیت خوراک نیز در طول مسیر حملونقل طولانی مدت، به خصوص در شرایط آبوهوایی گرم، میتواند تحت تأثیر قرار گیرد.
رئیس مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور افزود: کاهش ارزش غذایی یا تخریب برخی از ترکیبات حیاتی در خوراک، میتواند منجر به کاهش نرخ رشد، افزایش ضریب تبدیل غذایی و همچنین ضعف سیستم ایمنی میگوها شود.
هدررفت منابع و فرصتهای توسعه چالشهای پرورش میگو
اژدری گفت: علیرغم اینکه منطقه آزاد چابهار از پتانسیلهای بالایی برای جذب سرمایهگذاران در بخش تولید خوراک آبزیان برخوردار است، متأسفانه تاکنون شاهد شکلگیری و فعالیت کارخانه تولید خوراک آبزیان در مقیاس صنعتی در این منطقه نبودهایم. این موضوع، نیازمند توجه ویژه و ارائه مشوقهای لازم برای جذب سرمایهگذار در این بخش است.
وی در خصوص موانع پرورش میگو گفت: چالش مربوط به فرایند صدور مجوزها و واگذاری زمین، یکی دیگر از موانع مهم و ادامهدار در مسیر توسعه صنعت پرورش میگو در سیستان و بلوچستان است.
رئیس مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور تصریح کرد: در خصوص واگذاری زمینهای مستعد برای فعالیتهای پرورشی، متأسفانه شاهد سختگیریهای اداری و پیچیدگیهای بیشتری نسبت به استانهای پیشرو در این صنعت، مانند بوشهر و هرمزگان، هستیم.
اژدری اذعان کرد: بسیاری از زمینها که از پتانسیل بسیار بالایی برای آبزیپروری برخوردارند و میتوانند به توسعه اقتصادی استان، ایجاد اشتغال پایدار و افزایش تولید کمک شایانی کنند، باوجوداینکه مطالعات اولیه شیلات در خصوص پتانسیل آنها از سال ۱۳۷۶ (حدود ۲۷ سال پیش) انجام شده است، همچنان مغفول مانده و بلاتکلیف هستند و واگذاری آنها به سرمایهگذاران صورت نگرفته است.
وی افزود: از سوی دیگر، گاهی شاهد واگذاری زمینهایی هستیم که پس از واگذاری، عملاً فعالیت پرورشی در آنها شکل نگرفته و این زمینها بلااستفاده ماندهاند.
رئیس مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور بیان کرد: این وضعیت، هدر رفت منابع و فرصتهای توسعه را به دنبال دارد. این مسائل نیازمند بازنگری جدی در رویکردها و تسریع در فرایندهای اداری هستند تا بتوان از ظرفیتهای بالقوه زمینهای استان به نحو مطلوب و کارآمد استفاده کرد.
اشکان اژدری در پایان گفت: علاوه بر این، زیرساختهای اولیه مانند دسترسی به راههای مواصلاتی مناسب و برق پایدار و مطمئن نیز از دیگر چالشهای جدی در برخی مناطق مستعد پرورش میگو در این استان محسوب میشوند. توسعه این زیرساختها، پیشنیاز ضروری برای جذب سرمایهگذار و تسهیل فعالیتهای تولیدی است.
انتهای خبر/
