به گزارش پایگاه خبری تحلیلی« پیام راسک »به نقل از عصر هامون حسن صاحبدل با اشاره به سال‌های حضور خود در جبهه‌های حق علیه باطل بیان کرد: از تاریخ ۶ فروردین ۱۳۶۲ تا ۳۱ تیر ۱۳۶۷ به‌صورت مستمر در جبهه‌ها حضور داشتم و در عملیات‌های مختلف دوران دفاع مقدس شرکت کردم.
وی افزود: در طول دوران دفاع مقدس در عملیات‌های خیبر، بدر، کربلای ۵، کربلای ۶، قادر، کربلای ۸ و مرصاد حضور داشتم و در عملیات‌های خیبر، بدر و کربلای ۵ نیز به‌عنوان رزمنده لشکر ۵ نصر سپاه پاسداران در مناطق عملیاتی حضور پیدا کردم.
این آزاده دفاع مقدس ادامه داد: در جریان عملیات مرصاد و در منطقه عملیاتی جنوب، روستای ذوبیدات عراق، به اسارت نیروهای بعثی درآمدم و پس از دو سال و نزدیک به دو ماه اسارت، سرانجام در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۶۹ آزاد شدم و به میهن اسلامی بازگشتم.
صاحبدل سال‌های دفاع مقدس و اسارت را بخشی ماندگار از زندگی خود دانست و گفت: این سال‌ها برای من یادآور ایستادگی، ایثار، مقاومت و وفاداری به میهن و آرمان‌های دفاع مقدس است؛ روزهایی که رزمندگان و آزادگان باوجود دشواری‌های فراوان، دست از مقاومت و پایبندی به ارزش‌های خود برنداشتند.
وی با بیان اینکه یکی از ماندگارترین خاطرات دوران اسارتش به کمک به درمان همرزمان بیمار مربوط می‌شود، اظهار کرد: در اردوگاه ۱۸ عراق، به دلیل کمبود شدید دارو و امکانات پزشکی، بسیاری از اسرا با بیماری‌های عفونی و گوارشی دست‌وپنجه نرم می‌کردند و متأسفانه این بیماری‌ها حتی جان تعدادی از آنان را گرفت.
این آزاده افزود: پیش از اسارت دوره کمک‌های اولیه را گذرانده بودم و به همین دلیل مسئول رسیدگی به بیماران عفونی شدم. شرایط اردوگاه بسیار سخت بود و هیچ امکانات آزمایشگاهی در اختیار نداشتیم، اما تلاش می‌کردیم با هر وسیله‌ای که در دسترس بود به همرزمان بیمار کمک کنیم.
صاحبدل ادامه داد: برای بررسی نمونه‌های بیماران، حتی از یک‌تکه کارتن استفاده می‌کردم و به‌صورت کاملاً ابتدایی و سنتی وضعیت نمونه‌ها را بررسی می‌کردم. باتکیه‌بر تجربه و آموخته‌هایی که داشتم، نوع عفونت و بیماری را تشخیص می‌دادم و نتیجه بررسی را در اختیار پزشک اردوگاه قرار می‌دادم تا بر اساس آن، داروی مناسب برای بیمار تجویز شود.
وی گفت: به‌تدریج بیمارانی که ماه‌ها از بیماری رنج می‌بردند، بهبود پیدا کردند و وضعیت بیماری در اردوگاه نیز کنترل شد. اقدامات انجام‌شده موردتوجه مسئولان عراقی و کادر پزشکی بغداد قرار گرفت و از من به دلیل این تلاش‌ها تقدیر شد.
این آزاده دفاع مقدس تأکید کرد: باوجود همه این تقدیرها، برای من نجات جان هم‌رزمانم اهمیت بیشتری داشت و هیچ‌گاه هدفم دریافت تشویق یا تقدیر نبود.
صاحبدل خاطرنشان کرد: در آن روزهای سخت اسارت، کمک به همرزمان بیمار را وظیفه خود می‌دانستم و خوشحالم که با همان امکانات اندک توانستم گرهی از درد و رنج دوستان و همرزمان باز کنم.
وی افزود: دوران اسارت با تمام سختی‌هایش درس‌های بزرگی از صبر، مقاومت، همدلی و مسئولیت‌پذیری به من آموخت؛ درس‌هایی که همچنان پس از سال‌ها در ذهن و زندگی من ماندگار است.
انتهای خبر/
