به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «پیام راسک»،به نقل از عصر هامون جواد جمشیدزهی کارشناس مدیریت شهری شهرستان خاش در یادداشتی نوشت؛ در جاده‌های تاریک شب، جایی که چشم‌ها برای دیدن مسیر به کمترین میزان نور نیاز دارند، ناگهان با جرقه‌ای خیره‌کننده و سفید برخورد می‌کنیم که برای چند ثانیه، تمام جهان را در تاریکی فرو می‌برد.
این فقط یک «نور زیاد» ساده نیست؛ این یک عامل فعال در زنجیره تصادفات جاده‌ای است که جان انسان‌ها را هدف قرار می‌دهد. وقتی نور به دشمن تبدیل می‌شود اصول ایمنی جاده‌ها بر پایه «دید کافی» استوار است.
راننده باید بتواند موانع، عابرین پیاده و خط‌کشی‌های جاده را به‌راحتی تشخیص دهد. اما چراغ‌های زنون با دمای رنگ بسیار بالا و شدت نور فراتر از استانداردهای خودروهای سواری، این چرخه را می‌شکنند.
وقتی خودرویی با نور خیره‌کننده از روبرو می‌آید، پدیده «کور موقت» در چشم راننده مقابل رخ می‌دهد. در این چند ثانیه حیاتی، راننده نه تنها مسیر خود را نمی‌بیند، بلکه توانایی واکنش نشان دادن به موانع پیش رو را نیز از دست می‌دهد.
زیبایی ظاهری یا امنیت جاده؟
بسیاری از رانندگان، نصب این چراغ‌ها را نوعی «آپشن» یا راهی برای «زیباتر شدن خودرو» می‌بینند؛ اما این نگاه، ابعاد امنیتی مسئله را نادیده می‌گیرد. در واقع، این یک انتخاب شخصی نیست، بلکه یک رفتار اجتماعی است که پیامد آن را تمام جامعه پرداخت می‌کند.
هر تصادف ناشی از خیرگی چشم، تنها یک گزارش در روزنامه‌ها نیست؛ بلکه داستان یک خانواده است که در اثر بی‌مسئولیتی در جاده، دچار سوگ یا معلولیت شده است؛ برای عبور از این وضعیت، نیاز به یک رویکرد چندجانبه داریم: از آموزش و فرهنگ‌سازی برای رانندگان گرفته تا نظارت دقیق‌تر پلیس راهنمایی و رانندگی و بازرسی‌های فنی در مراکز معتبر.
جاده‌ها باید فضایی برای رسیدن به مقصد باشند، نه محل وقوع فجایع. چراغ خودروی ما باید راهنمای مسیر باشد، نه سلاحی برای کور کردن چشم‌های دیگران.
