به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «پیام راسک»،به نقل از عصر هامون یاسر محمدی کارشناس مسائل سیاسی در یادداشتی نوشت؛ انتشار خبر دیدار علی ولایتیپور، فرماندار ویژه زابل، با خانواده ابراهیمخان پردلی، از نمایندگان سیستان در مجلس شورای ملی دوره پهلوی، به واکنشهای مردمی و اعتراضات گسترده انجامید؛ اعتراضاتی که محور اصلی آن، ادبیات تجلیل آمیز فرمانداری از شخصیتی بود که درباره عملکرد تاریخی او روایتهای انتقادی و اتهامهایی از سوی بخشی از مردم مطرح شده است.
روابطعمومی فرمانداری در خبر اولیه، این دیدار را در چارچوب تجلیل از مفاخر و چهرههای اثرگذار تاریخ سیستان معرفی کرد و از پردلی با تعابیری همچون «گنجینهای ارزشمند» و بخشی از ریشههای هویت تاریخی منطقه یادکرد. این در حالی است که در واکنشهای انتقادی، با اشاره به روایتهای محلی و اعتراضهای مردم منطقه، اتهامهایی درباره بیگاری، فشار بر روستاییان و مداخلات انتخاباتی در دوره فعالیت پردلی مطرح شده و بر ضرورت بررسی مستند کارنامه او تأکید شده است.
در ادامه این واکنشها، علی ولایتیپور در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی عصرهامون، توضیح متفاوتی درباره ماهیت دیدار ارائه کرد. وی گفت این دیدار در راستای دیدارهای مردمی و در پی درخواست خانواده پردلی انجام شده و هدف آن، شنیدن صحبتها، دغدغهها و مطالبات خانواده بوده است. فرماندار همچنین بر رویکرد غیرجناحی خود، خدمت به همه اقشار جامعه و پذیرش انتقادها تأکید کرد.
بااینحال، میان روایت روابطعمومی فرمانداری و توضیحات بعدی فرماندار، تفاوتی قابلتوجه دیده میشود. در خبر اولیه، محور اصلی بر تجلیل از جایگاه تاریخی پردلی و معرفی او بهعنوان یکی از چهرههای اثرگذار و مفاخر سیستان استوار بود؛ اما در مصاحبه بعدی، فرماندار بر درخواست خانواده و انجاموظیفه در چارچوب دیدارهای مردمی تأکید کرد. این توضیحات، علت انجام دیدار را روشن میکند، اما درباره مبنای ادبیات تجلیل آمیز خبر نخست و مستندات تاریخی این ارزیابی توضیح مستقیمی ارائه نمیدهد.
نکته اساسی آن است که دیدار با خانواده یک شخصیت تاریخی، لزوماً به معنای تأیید تمام کارنامه او نیست؛ اما معرفی رسمی یک فرد با عنوان مفخر و چهره اثرگذار تاریخی، فراتر از یک دیدار معمولی است و مسئولیت تبیین مبانی این ارزیابی را برای نهاد منتشرکننده خبر ایجاد میکند.
اکنون پرسش اصلی این است که آیا خبر نخست صرفاً بازتاب یک دیدار خانوادگی بوده یا فرمانداری آگاهانه در مقام تجلیل تاریخی از ابراهیمخان پردلی برآمده است؟ همچنین، روایتهای انتقادی مردم سکوهه و اتهامهای مطرحشده درباره عملکرد او، چه جایگاهی در ارزیابی تاریخی فرمانداری دارند؟
در نهایت، آنچه نیازمند شفافسازی است، نه اصل دیدار با خانواده پردلی، بلکه چرایی انتخاب ادبیات ستایشآمیز در اطلاعیه رسمی و مبنای تاریخی آن است؛ موضوعی که توضیحات بعدی فرماندار هنوز پاسخ روشنی به آن نداده است.
















